Afgelopen zaterdag mocht het derde weer de wei in en kregen we Deinum 3 op bezoek. Lac Frisia is bij ons de ongeslagen koploper, maar Deinum staat daar niet ver onder als tweede. We wisten dat ons een lastig potje te wachten stond. Zij gemiddeld 25 jaar oud en wij plusminus 40….
Jacob Faber was onze goalie, achterin met Lucas, WdV, Rudmer en Kamstra. Op het middenveld speelden Peter, Guido, Jacob Wassenaar en Cornelis. In de spits begonnen Messyrt en Rein Gert. Zijn collega bij RoBo-bouw (Loonstra jr.) hanteerde de vlag en vader Piet Loonstra was de scheidsrechter. Op de reservebank zaten Bauke en Yusuf, later nog aangevuld met Geert Andringa.
Minnertsga 3 begon de wedstrijd goed, verdedigend stonden ze hun mannetje en er werden wat speldenprikjes uitgedeeld. Syrt werd met een mooi lobje richting de vijandelijke keeper gestuurd, maar deze kon ten koste van een corner nipt redding brengen. Peter draaide de hoekschop scherp in bij de tweede paal en Bot kon goed terugkoppen richting de doelmond. Jacob W kreeg geheel vrijstaand de bal op de knie, maar de bal verdween helaas over de goal.
Na een minuut of 20 pakte voorstopper Rudmer zijn wekelijkse gele kaart en mocht even 10 minuten uitrusten. Wat overbleef was een vrije trap op een meter of 30. We dachten aan een tweemans muurtje genoeg te hebben met zo’n topkeeper op goal. We wisten echter niet dat Deinum een specialist in de selectie had. Hij schoot de bal keihard en met een gemene zwabber richting de lange hoek en onze goalie was kansloos 0-1. Jammer voor ons dat deze eerste Deinummer kans er gelijk in ging. Met 10 tegen 11 werd het daarna wel lastiger voor ons, maar door gegroepeerd te staan konden we de schade verder beperken. Enkele minuten voor rust ging het helaas toch mis… Een Deinummer stond op randje 16 tussen 3 verdedigers en kon toch een geplaatst schot produceren. Deze vloog fantastich (voor hun) in de kruising. 2 kansen en 2 wereldgoals, het kan verkeren. Onze goalie vroeg de scheidsrechter of we aan de thee mochten, maar die antwoorde met “Nee, nog een paar minuten”.
In die paar minuten onderschepte onze goalie een lange pass van Deinum en schoot de bal 70 meter verder naar de vijandelijke keeper. Deze keeper treuzelde/knoeide wat met de bal en Peter kon optimaal profiteren en met links de aansluitingstreffer produceren. Toen vond Piet het wel tijd voor een bakje thee en met een 1-2 stand stonden wij er niet raar voor.
In de rust werd onze motor uit voorzorg gewisseld, Geert kwam erbij centraal op het middenveld. Bauke kwam op de rechtsback en Yusuf kwam in de spits naast Bot. Lucas en Peter mochten even rusten en halverwege de 2e helft er weer in komen. De tweede helft zouden er niet veel kansen voor beide doelen komen. De vrije trappen specialist mocht in de 60e minuut weer aanleggen voor een vrije schop… Deze ging zeer ruim naast, waarbij onze goalie riep dat er bij die eerdere rake vrije trap wellicht wat geluk zat! Daar konden wij smakelijk om lachen. In minuut 70 mocht hij het weer proberen en deze bal had een zwabber die Faber te machtig was. 1-3 en wedstrijd eigenlijk gespeeld. Deinum maakte in de slotminuut de ietwat geflatteerde 1-4. Hun laatste man van 25 had nog wel wat energie over en begon aan een solo en schoot vanaf 25 meter de vierde goal van Deinum binnen. Daarna floot de goed leidende Piet voor het einde van de wedstrijd.
Ook de andere senioren elftallen verloren hun wedstrijd, dat zou je een zwarte zaterdag kunnen noemen. Maar dan wel eentje met een gouden (roze?) randje, door de goed georganiseerde BFF-party van het 3e helftal. De kantine was prachtig versierd met roze ballonnen en Unic Horns. Zanger Wesley kreeg de sfeer er goed in en na de fijn getapte biertjes door onze barvrijwilligers (aangevuld met 3e toppers) waren de uitslagen snel weer vergeten! Ondanks het korte nachtje door de zomertijd waren er ook op zondag genoeg vrijwilligers om te helpen met schoonmaken. Hulde aan allen! Punten pakken doen we volgende week wel weer.