Zaterdag stond de eerste competitiewedstrijd op het programma, een uitwedstrijd tegen Franeker 2. We mochten aantreden op het hoofdveld; een veld wat niet meer gewend zijn de laatste tijd. We trainen en spelen vaak op kunstgras, maar vandaag mochten de mannen ouderwets aan de bak op een zwaar veld. Gelukkig hadden we de juiste schoenen mee. Althans, de meesten.

We begonnen de wedstrijd prima en hoefden niet lang te wachten op de openingstreffer. Uit een corner viel de bal voor de voeten van Erin, die de bal via de binnenkant van de paal binnen wist te werken: 0-1! Een prima begin en meteen een lekker steuntje in de rug.

Franeker wist daar eigenlijk maar weinig tegenover te zetten. Op één kans na werden ze nauwelijks gevaarlijk. Aan onze kant waren er daarentegen meerdere momenten waarop we de voorsprong hadden kunnen uitbreiden. Jens Roan zorgde voor de nodige dreiging, en kopte ook een bal op de paal uit een corner, en Djimmy vergat na een prima actie de bal in de hoek te schuiven; net langs de paal.

Ook Jilke kreeg een enorme mogelijkheid. De keeper was geklopt en het doel was zo leeg als de koelkast na zaterdagavond. Helaas viel Jilke om of gleed hij uit en en kon de bal niet meer aannemen om hem in een leeg doel te kunnen schuiven.

Met 0-1 gingen we de rust in.

Van 4-4-2 naar 4-3-3

In de rust werd er tactisch ingegrepen. De 4-4-2 maakte plaats voor een 4-3-3. Djimmy en Jilke mochten gaan zitten, Jeroen schoof van het middenveld door naar linksvoor en Ties verhuisde van rechtsachter naar rechtsmidden. Roan kwam erin op rechtsachter en Jurre nam plaats in de spits.

Door de wind tegen werd het in de tweede helft allemaal wat lastiger. De bal deed soms precies waar hij zelf zin in had en het veld hielp ook niet bepaald mee. Toch bleven we de wedstrijd goed controleren. Franeker kreeg weinig voor elkaar en aan onze kant werd er vooral degelijk gevoetbald en hard gewerkt.

Grote kansen waren er niet veel, maar uiteindelijk kwam daar toch de bevrijdende 0-2. Goed druk zetten leverde balbezit op en Jens Roan werd vervolgens diep gestuurd. Waar we eerder nog wel eens kansen hadden laten liggen, bleef Jens Roan dit keer heerlijk rustig. Hij keek, koos de linkerhoek en schoof de bal netjes binnen.

0-2. Wedstrijd onder controle. Niks meer aan doen, zou je zeggen.

Maar Rick dacht daar anders over.

Hij kwam er nog in voor Jens Roan en mocht het vanaf rechtsvoor proberen (huh, rechtsvoor zei hij?). En alsof hij de goal van Jens nog even wilde naspelen, maakte hij vrijwel exact dezelfde loopactie. Alleen besloot Rick de uitvoering nét wat spectaculairder te maken. In plaats van gewoon staand af te ronden, ging hij voor een vallende sliding.

0-3.

Jacob, onze onverwachte muur

Dan nog een speciale vermelding voor Jacob Wassenaar. Door de keepersproblematiek hielp hij ons uit de brand en trok hij vandaag de stoute handschoenen aan. En dat deed hij uitstekend. De hele tweede helft hield Jacob de rust met al zijn ervaring en stond hij er wanneer het nodig was. Held!

Uiteindelijk een keurige 0-3 overwinning. Iedereen een voldoende, want er werd hard gewerkt voor elkaar en bij vlagen werd er gewoon goed gevoetbald. Zeker gezien het zware veld en de wind tegen in de tweede helft mogen we tevreden zijn.

Drie goals, nul tegengoals en drie punten mee naar Minnertsga.